harbinger

am i sick or what?

Wed, 11 Feb 2009 21:38:04 GMT

Just two weeks ago, i was alarmed when i felt a terrible pain in my lower back area and in my groin area. I thought it was just an ordinary muscle pain or a stomach disturbance but i was worried that the pain is increasing so i decided to go for a medical check-up late in the afternoon after office. I was told to come back the following morning for a few lab tests and an ultrasound. My golly am i pregnant? lol....Of course not, or else this would be an immaculate thing.

And here's the shocking news after learning the results of the lab tests and the ultrasound from the doctor. I had few stones on my left kidney of various sizes up to 3mm. I was terrified then. But that's not the ultimate finding, here's another thing. Whaaattttt? There is still another finding? Huhuhu...hope im not yet dying doc. Are you okay or you're just reacting too much Angie? Well just exagerating it actually...hehe.

To make the short story shorter, i had another medical condition called H.pyroli ab or whatever damn sickness you may call it in the stomach. I dont know what is that actually. The doctor says i have so much gas in my stomach...or can we call it gas spasm? There is a certain bacteria in my stomach which i acquired most probably through some contaminated food i have eaten. Huh, contaniminated food? That means im eating spoiled food. That's horrible! Perhaps that was due to the outside food im ordering from office during that the toxic times. The lunch from that arabic resto or the sweets from fellow kabayans who deliver regularly during that time. Who knows? Anyway, i was given medicines for both findings and for the duration of two weeks i need to treat that stomach discomfort. And the best thing to do? I need to eat only edible foods...kidding.

dream on...

Sat, 07 Feb 2009 20:58:27 GMT

Currently, im reading Paulo Coelho's The Alchemist. Sad to say however that i've been reading this book for almost five months now i guess.....lol. Not because i don't like the story but for the reason that i'm busy lately (as usual) and the book serves only as my sleeping tablet at night along with some other books at my bed like my bible, a gift from Det (thanks Det) and my daily bread which is a gift from Neri (thanks Ne!)

And one very nice lesson from the few pages i've read says something like this: i'm afraid that if my dream is realized i might have no reason to go on living anymore. Such a fascinating truth indeed. Somehow i was reminded again that life is normally a voyage into the unknown coz if its not the case, we can't call it life since it is basically made of surprises and color. For such, if we have reached or acquired already what we have ever dreamt of, then what's the reason for going on further? Absolutely none. We live since we need to pursue and accomplish something on earth and that's the very reason why we are willing to face all the challenges in life with all its bitterness and sorrows.

Wow, that's an awesome realization i had. As a matter of fact there's so much in the book that I can't stop skimming on few more pages to learn more. Every page has a morale lesson and values that one can possibly relate to and practice in real life. It's great to realize once more that we need to dream on in life in order to go on living. Our dream is the main reason why we live. Whether it's a dream to serve God which is a neverending story or just an ordinary dream of an ordinary person like me.

So let's dream on and get more out of life!

mga bagay-bagay kung naturingan...

Fri, 06 Feb 2009 19:09:19 GMT

Tagal na rin akong di nakapag-update dito...naku wawa naman.

Ambot pero dami lang kasing mga bagay-bagay na nangyari at hindi ko na na-update eto. Lately eh sobrang busy dahil sa year-end reports na kelangang tapusin at halos puro overtime din ang beauty ko sa work. Haaayyy kung meron nga lang sana ako magagawa sa work kaso wala ako choice kasi solo flight pa rin ako until this week kasi may dumating na bagong assistant pero mas mahabang storya naman yan kasi this is one sad story pag kinwento ko....nakapanlulumo nga eh....lol.

Antok na nga lang ako kaya next entry na lang ang karugtong........marami lang talagang mga bagay-bagay ang nangyari at dagdag kulay na naman sa buhay.

My God! I'm in love again?

Tue, 06 Jan 2009 18:49:38 GMT

Yes, your read it right peeps. I'm in love again and i can't believe it either!
I couldnt believe that i would fall in love again after a long time.

As a matter of fact i already had sleepless nights and i can't get this feeling out of my mind. I had trouble of eating on time and i need to rush unto some personal things so i can focus on this overpowering emotions i'm keeping inside so my satisfaction would be great. My gosh, time is just running so fast when im into these things im into now. As if i dont want time to just fly away. But what can i do? This is it. And this is life!

Sad to say however that once again, im inlove not with somebody else but with my work. My attachment is very powerful that everyday i feel that everything is always incomplete. And that there's always something over there that needs to be done. I even dreamt of it at nights....lol. See how in love am i? Superb!

I thought life couldn't be as hell as this anymore. Although since i started into this profession, i always expect the worse. Knowing tha I do not leave anyhing half-done. Time and energy are only the biggest obstacles.Yet i need to hurdle so many things over there.

Escapades in Doha

Fri, 12 Dec 2008 18:46:01 GMT

December 8-10 was considered eid holiday here in Doha, a muslim country. And what would you expect? Of course people all over Doha are expected to be busy for their escapades.

In our case, the 3-day eid was sort of a period of relaxation and re-energizing.
In the first day, we just thought of walking a 2-kilometer distance from our home up to Souq near our office bulding. Hahaha that was so hilarious. All the while we never imagined we could do that. Walking was just so fun. Of course its a good physical activity for healthy people like us....lol.

On the second day of eid, our ever-dreamt desert ride was made into reality. We went into sand bashing and explore the desert safari riding a land cruiser. The two-hour ride was full of fun with all the exciting and blood rushing ups and downs of the vehicle in the desert. The added expertise of the driver/guide was the most awesome of course. The desert landscape was just so fascinating. It's nature's wonderful creation indeed! Who could imagine that we would be shouting and giggling all throughout the ride and despite the fastened seatbelt...we can still feel the inertia of sudden stop and start of the land cruiser. Whew.....that was so wonderful. Just imagine us hanging into a 90-degree steepy slope for around a minute or so then suddenly slithering along the slope from the top down there? We are also at the top of our voice right then. Fun..fun...fun!

I would have regretted it too much if i haven't been there.

Can't wait for another adventure of my life.

...and He's enduring as ever

Tue, 09 Dec 2008 16:23:06 GMT

Last night i had a dream, i dreamt of having my own house, my own car and my own family. Oh that was just a dream and is still a dream in reality. Yeah a dream in reality since in reality i am still dreaming of having all those things. But why do i really dream of those things? Are these things what really God wants me to achieve in life? Well, if I am assured that i can serve my purpose well in life with having all these things, then why not?

Besides i am only human and there's nothing wrong with dreaming all of these things in life. If only God will allow me, then i would be very happy. All i know is that God wants my happiness as ever. All i want ---my dreams, my aspirations, my career, my needs and my wants in life, He never failed to provide all those to me. Believe me, God never failed me in almost all aspects of my life. He gave everything to me, including all my failures, my broken dreams, unwanted things, disappointments, heartaches and lot more difficulties. And these things made me a stronger person. In the end, i never said i dont want negative things in life, rather i want strength to endure all these things. And He still listens. He is as enduring as ever.

Who could ever tell that He will put me into this another difficult situation in life? Living in a land far away from home? I have no one to turn to actually but only Him. I can't even tell what will happen next. All things just come so swiflty, even unbelievably. Im facing giants here. But still, i know i will survive coz i always have Him.

buhay pinoy...buhay qatar...

Sun, 23 Nov 2008 21:29:38 GMT

Lately eh natutunan ko na namang magbalik-loob sa Pex. Siguro dahil kulang na ang Peyups at friendster para ako'y malibang sa kung anu-anong bagay dito sa buhay ko sa Doha. Nandyan na nga rin ang pinoy channel TV at noypi-unlimited, pero hindi pa rin sapat.

Sabagay ano pa nga ba ang pwede kong gawin, maliban sa paghahalungkat ng mga sites sa internet na pwede kong kapulutan ng aral at kagiliwan kung walang magawa. Sa totoo lang simple lang naman ang buhay dito sa Doha. Maliban sa magtrabaho sa buong linggo at gumala sa mall pag weekend, eh mag-internet nang halos buong araw pag feel mo na maging mongha at wag muna makita si haring araw sa labas na sobrang galit at nagbabadya na halos ikapaso ng balat na ilang buwan mo ring pinaputi gamit ng papaya soap sa pinas....haha.

Sa sobrang simple nga ng buhay eh halos hindi mo na alam kung ano gagawin mo. Hindi tulad sa pinas, walang masyadong gimikan dito sa Qatar, walang masyadong nightlife tulad sa iloilo at walang masyadong palipasan ng oras tulad ng magagandang beaches sa pinas. Iba ang buhay sa Qatar...iba ang buhay sa Middle East. At iba ako. Iba ang gusto ko. Iba rin ang takbo ng buhay ko. Simple lang. Pero ano nga ba ang pinagkaiba ng buhay-pinas sa buhay ko dito sa Qatar?

-kung sa pinas eh may panahon ka pang gumala pagkatapos ng trabaho, dito sa Qatar pagod ka na at kelangan mo nang mamahinga pagkatapos ng opisina

-kung sa pinas eh ok lang gumimik sa gabi pag weekend dahil kelangan mong mag-unwind sa tuwi-tuwina, dito eh iilan lang ang pwede mong puntahan gaya ng tinatawag nilang qube(na ayaw ko ring puntahan dahil hindi rin ako magimik sa gabi) na tambayan ng lahat at iilang hotels na pwede ding dayuhin pag medyo class naman ang dating mo

-kung sa pinas ay mabubusog ang mata mo sa magagandang tanawin at beaches, dito sa Qatar ay popular din ang sealine(na hindi ko pa nga napuntahan) at iilang malalayong beaches sa labas ng doha pero wala pa rin sa kalingkingan sa angking kagandahan ng pinas

-kung sa pinas ay may bundok kang pwedeng akyatin, dito sa Qatar ay meron ding sand dunes na pwede mong suyurin pag gusto mong makita ang disyerto

-kung sa pinas ay may SM mall of asia, glorietta, robinsons, naglalakihang SMs at super magagandang malls na pwede palamigan, dito sa Qatar ay meron ding Villaggio(eto na yung pinakamaganda) City Center, Lulu Hypermarket, Landmark at iba pa pero hindi pa rin papantay sa mga malls sa pinas (patriotic ako eh...lol)

-kung sa pinas ay may luneta park, manila ocean park, malabon zoo, star city, enchanted kingdom at sobrang daming pasyalan, dito sa Qatar ay meron ding Corniche, ang natatanging park na pinakamaganda na kung ituring

-kung sa pinas ay may divisoria, greenhills at kung saan-saang lugar na may ukay-ukay, dito sa Qatar ay may tinatawag ding souq kung saan pwede mag bargain sa mga nagtitinda hanggang sa makuha mo sa presyong mababa at kaya ng bulsa

-kung ang kalsada sa pinas ay puno ng dyip, bus, taxi, tricycle at padyak na nagsisilbing transportasyon, dito sa Qatar ay hirap ka sa pagpunta sa iyong patutunguhan dahil sa iilan lang ang taxi at bus na gumagala. naroon din ang mga pribadong kotse na pwede mo ring sakyan pag medyo malakas ang apog mo sumakay sa ibang lahi kung talagang nagmamadali ka at wala kang masakyang kabayan

-kung sa pinas ay pwede kang manood ng sine kahit kelan mo gusto at dahil affordable naman, dito sa Qatar ay hindi ko pa naranasang manood dahil maliban sa mahal sya ay mas nanaisin ko na lang magdownload ng mga pelikula at manood ng tv series sa internet dahil mas convenient sya, hirap sumakay papuntang sinehan eh...lol

-kung sa pinas ay pwede kang maglakad at mag-ikot ng ilang beses sa syudad ng iloilo na wala namang katuturan ang pupuntahan at kahit abutin ka ng hatinggabi kasama ang mga topakin mong kaibigan(merlen at leila, buhay ama), dito sa Qatar ay ingat ka lalo na kung babae ka at baka mahagip ka ng nagraragansang land cruiser o mas masahol mahablot ka ng mga manyakis sa daan

-kung sa pinas ay oks lang ang magsuot ng spaghetti, tube, super short shorts, mini skirts, with plunging necklines at kung ano pang uso, dito sa Qatar ay pwede din, ingat ka lang sa malalagkit at nakakamatay na tingin ng mga pana, patan at iba pang lahi na animoy nakakita ng hubad sa kalsada...hahaha

-kung sa pinas ay kinamumuhian mo na ang lasa ng pork, baboy o oink-oink (haha) dahil sa high blood na ang usong sakit, dito sa Qatar ay pwede mo ring babuyin ang pagkain para makatikim ka ng baboy oh di kaya ay tukusin mo ang halaga ng isang kilo ng baboy na umaabot isang libong piso na mabibili mo nang patago sa maabilidad na mga pinoy...yun nga lang maha-highblood din bulsa mo!

-kung sa pinas ay marami kang mapaglilibangang sports gaya ng badminton, basketball, volleyball, swimming at marami pang iba, dito sa Qatar ay pwede rin naman ang badminton at swimming, sipagan mo nga lang ang katawan mong lumabas pagkatapos ng trabaho dahil pagod ka na nun

-at kung sa pinas ay may marami kang kaibigang pwede magbasa ng blog mo kagaya nito at feeling mo ay naaaliw sila kahit kakornihan lang naman ang laman, dito sa Qatar ay tila wala kang aasahang magbasa kasi mukhang wala naman silang pakialam sa nangyayari sa buhay mo at kada isa ay may kanya-kanyang pinagkakaabalahan

Tila ang inam pakinggan na masaya ang buhay dito sa abroad, masaya ang buhay sa Qatar at higit sa lahat masaya ang buhay ko, pero totoo nga namang MASAYA kasi ang kasiyahan ay hindi lang naman nakukuha sa materyal na bagay, sa pera o sa magagarang kasangkapan kundi sa sariling kapayapaan at kakuntentuhan na nakukuha mo lamang sa pakikipagsapalaran kasama Nya at wala nang iba.

Kung may kalungkutan man, iyon ay dahil sa mga namimiss mong kaibigan at pinakamamahal na kapamilya (o kapuso) na syang nagsisilbng inspirasyon para tiisin ang paminsan-minsang dagok ng kalungkutan at kasawian sa buhay(drama ba? hehe). Subalit sa huli, masarap pa rin ang mabuhay para sa kanila.

Dito ay puno ng mas matinding hamon at laban sa buhay.

Bagaman eto ang buhay Qatar at eto ang pinagkaiba ng buhay ko sa pinas.

Boss po kayo dyan....mura lang po!

Sun, 16 Nov 2008 06:20:04 GMT

Ang cute ng title ng entry ko na to, kasi wala ako maisip dahil antok at pagod ako. Kagagaling lang namin ng grocery at halos 11pm na kaming dumating ng bahay. Mantakin mo naman yun, antok at pagod ka na galing office eh magogrocery ka pa. Eh kesa naman wala kang makain di ba?

Well, this is it !!! Ika nga nila...hehe

Ambot pero maiba ako kasi ang cute talaga ng boss ko, cute as in cute nya batukan...lol. Kasi yun bang tipong laging hinahabol ng oras. Pag may naisip sya bigla na ipapagawa eh hindi ka nya titigilan hanggang matapos mo. Nandoon din yung case na nakalimutan na rin nya mag-isip, pirma na lang sya or punit sa papel na binigay mo. Ang mahirap lang, yun palang binigay mo na papel eh yung final na or signed documents na. Ang cute nga nya talaga. Minsan isang beses, sabado yun at malapit na deadline sa reports. Nasa bus na ako nun nang pinabalik ako sa office kasi may papatapos daw na gawain. Eh dahil sa ako'y isang huwarang (kunyari lang) empleyado eh nag-overtime naman ako. Aba eh nilibre naman kami ng lunch eh kaya oks lang. Pero cute yung OT kasi mas matagal pa ang kwento nya sa trabaho namin kasi andami nyang kwento mula pa sa kaninuno-nunuan nya hanggang sa kalolo-lolohan nya...hahahaha. Ang cute di ba? Eh sa ganun talaga ang boss ko eh. In fairness sa kanya eh masipag naman sya. Magkwento? Di naman, sa trabaho naman at mabait naman syang kuripot....lol.

Naroon din yung masubukan mong akyat-baba sa hagdan ng isang libong beses(oa na yan) dahil sa mga requests nya. At yung mag-overtime ka hanggang matapos mo yung report at masubmit na sa kanya. Fantastic experience though!

Kaso minsan pag mainit ang ulo mo na parang kumukulong kape eh sarap sambitin sa madlang people na "Boss po kayo dyan, discounted po to." Kahit installment pa nga eh pwede....lol. Oh di ba ang cute din.

Haayyy, buhay nga naman kasi eh, kelangan mo ring ma-experience ang mga ganitong boss para lalo kang maging matatag sa pagharap sa hamon ng tadhana at hamon sa tambak ng trabaho, ano pa nga ba. Sabagay iba't-ibang klaseng boss na din ang naranasan ko, the best and the worst pa nga. At so far ay nakaya ko naman lahat, sila nga lang, parang hindi nila ako kinaya, hahaha. Eh isa naman akong huwarang mamamayan ng bayan eh...hehe. Kaya nga andito ako sa panibagong hamon ng bagong boss. Meron nga rin akong the worst encounter with the worst boss so far. Pero sa next entry na naman yun.

andito ako ngayon...ano ako noon?

Fri, 14 Nov 2008 23:54:56 GMT

Ambot...

Akalain mo naman, magwawalong buwan na ako dito sa Doha, ang bilis talaga ng panahon. Para lang syang hangin na umihip, di mo namalayan nalipad na yung mga pahina ng kalendaryo. At nakasalansan na rin ang ilang pirasong papel na nagsisilbing "transmital slip" ng buwan-buwang padala ko sa pinas. Sa katunayan pwede na nga syang gawing collection eh. Hindi ko maubos maisip na ang pinakamimithi ko noon na ang makapagpadala sa aking pinakamamahal na ina at ama ay naisakatuparan din. Ang mapasaya lang sila ay ayos na sa akin. At natupad rin ang pangarap na yun.

Bilang baliktanaw sa nakaraan:

Sariwa pa sa aking isipan ang mga panahong ayaw talaga ng nanay ko ang katagang pag-aabroad. Kahit kwentuhan lang sa bahay na si ganito, si ganyan ay umuwi na pala ng pinas at aba nakabili na pala sya ng ganito at ganyan, asahan mo na ang karugtong nun eh "Hay naku, ano ang makukuha mo sa abroad-abroad na yan. Iiwan mo ang pamilya mo sa pilipinas para makakita ng malaking pera tapos ang lungkot naman ng buhay mo pati ng iniwan mo. Ako di bale nang ganito lang ang kalagayan natin basta sama-sama tayong pamilya." At ang mga katagang iyon ang namulatan ko sa aking ina. Kahit ano pa mang paliwanag o pagbaluktot sa kinamulatan nyang prinsipyo ay hindi mo sya matatalo. Matigas ang kanyang paninindigan. Sarado ang kanyang isipan. Ayaw nyang tumanggap ng ano pa mang dahilan. The end na kung baga.

Ilang taon din akong namulat sa ganoong katotohanan kayat hindi na sumagi sa isip ko ang salitang pag-aabroad, nabura na rin sya sa bokabularyo ko. Sino ba naman ako para suwayin ang aking inang mahal. Lahat ay binigay nya sa akin, para sa iniisip nyang kapakanan ko. Sa katunayan dahil sa kanya ay naging CPA ako. Namulat ako na sundin ang lahat ng hiling nya maliban sa mga bagay na alam nyang kaya kong pagdesisyunan sa buhay. At doon ay ako na ang magpapasya sa gusto ko. Meron naman akong kalayaan dahil mulat sapol ayaw ko ng nakakulong, gusto kong malaya ako pero sa paraang di rin taliwas sa kanyang kagustuhan. Marunong naman ako mag-compromise. Magaling ako dun.

Lumipas ang maraming taon, nag-iba na ang takbo ng panahon, unti-unti na akong naiinip sa aking hawla. Gusto ko nang kumawala. Ayaw ko nang walang pagbabago sa takbo ng buhay ko. Gusto kong makapunta ng abroad. Iba na ang ihip ng hangin sa pinas. Ayaw ko ng ganitong sitwasyon. Gusto ko ng hamon.

At di naglaon, unti-unti ko nang naiipon ang aking lakas ng loob. Ang isang babaeng tinuturing kong isa ring nanay(Q) ay sya ring nagbigay ng inspirasyon para masabi ko sa aking ina ang aking balak. Matagal-tagal ko ring ipinagdarasal ang desisyong iyon, matagal na ring pinag-isipan at pinaghandaan, physically, mentally, emotionally at higit sa lahat spiritually.

Hirap sa umpisa pero naghanap ako ng magandang tiempo. Hapon noon, araw ng linggo, nakaupo kami sa isang bangko sa labas ng bahay, yun ang usual tambayan namin sa hapon habang nagkukwentuhan. At napapayag ko rin ang aking ina. Marami nga lang syang pag-alala pero sabi ko kaya ko. Kakampi ko ang Diyos sa lahat ng aking gagawin.

At ngayon ay andito na ako sa ibang bansa. Sa isang bansa sa Middle East na kahit kelan ay hindi ko naisip na puntahan. Ako ay nag-uumpisang magpunla ng kasipagan para may maani at may maitulong sa pinakamamahal kong pamilya. Isa na akong bayani ng bayan at ng aking pamilya.

Ang aking hakbang ay nagsisimula pa lang.

Surot ng buhay...

Thu, 06 Nov 2008 23:54:48 GMT

Ambot! Pero im so sure, kahit saan, kahit kelan, kahit ano pa man, ang surot andyan - ang surot ng buhay. Thanks God, madali silang tirisin, mahirap nga lang hanapin.

Di ko alam na ganito pala ang surot dito sa Doha, di ko naman kasi alam kung nakakita na ako ng surot noon sa pinas eh, oh baka meron nga din pero hindi ko lang sya narecognize...kasi baka ibang mukha, ibang pagka-insekto sya. Pero kahit ano pa man mukha meron sya, surot pa rin sya kung tawagin. Yung nagtatago sa dilim, yung nangangagat kapag hindi mo nakikita at yung naninipsip hanggang sa ika'y mangati at mainis.

Pag wala kang timpi, siguradong rashes ang makukuha mo..yan eh kung medyo sosyal ang tawag mo, pero pag hindi, galis pwede na rin, pasado na sa bokabularyo. Eh bakit nga ba naiba ang usapan, balik tayo sa surot.

Ambot lang, pero di ba ang surot eh yung naninipsip ng dugo? Ang dugo ay yung nagbibigay ng lakas sa tao, yun nga ang buhay ng tao eh. Naku eh pano naman pag ang mga surot na 'to eh araw-araw sumipsip ng dugo? Patay kang bata ka! Ang hirap naman kasi hanapin ng surot eh, nasa dilim nagtatago, di agad nakikita. Yung tipong kelangan mo muna manahimik o matulog o magmuni-muni bago mo sya makitang paparating. Pero pag gising ka na naman at abalang-abala sa buhay mo eh, hindi mo sya madaling mapansin. Sya ay bumabanat habang ika'y nakatalikod kung baga. Sya ang munting halimaw sa dilim na kumukuha ng lakas.

Araw-araw may surot sa buhay.

...nasa dilim
...nagtatago
...naninipsip ng dugo
...nawawala
...takot sa liwanag
...hirap hanapin
...hirap puksain

Gayunpaman pag iyong nakita madaling patayin pero hirap silang puksain.

Ambot...surot ng buhay lagi andyan. Kaya dapat lagi nakikiramdam para hindi maisahan.